Mayıs–Haziran 1940'ta Britanya Sefer Kuvveti Fransa'dan çekilirken çoğu ağır silahı kıyıda bıraktı. Adamlar geldi; toplar, tanksavarlar, kamyonlar kaldı. Ada birdenbire hem sığınak hem cephanelik eksikliğine düştü. Karşı kıyıda ise Alman ordusu, Fransa'nın düşüşünden sonra Manş'a bakıyordu. Soru artık "savaş sürer mi" değildi. Soru şuydu: çıkarma gelirse İngiltere neyle durduracak?1

1941'e gelindiğinde Britanya Muharebesi kazanılmış, Churchill'in ünlü "balıklar da bekliyor" alayına varılmıştı. Yine de Genelkurmay zırhlı birlikleri adadan çıkarmamakta ısrar etti. Bu ısrar korkaklık değildi. Bilgi asimetrisiydi: Hitler'in masasında işgal dosyası kapanıyordu; Londra'nın masasında hâlâ açıktı.

Bu yazıda neler var?

Önce kıyı kabuğu, sonra derin savunma

Fransa düşünce İngiliz planı iki katmanlı kuruldu. Birinci katman "kıyı kabuğu"ydu: plajlar, limanlar, mayın hatları, beton sığınaklar. İkinci katman içerideki durdurma hatlarıydı. Bunların en önemlisi Genel Karargâh Hattı (GHQ Line) oldu; Londra ile sanayi kalbini koruyacak son büyük bariyer gibi düşünüldü. Amaç düşmanı denizde boğmak değil, karaya çıksa bile ilerleyişini saatlerle, günlerle yavaşlatmaktı; böylece deniz ve hava kuvveti ikmal hattını kesecekti.2

Aynı yaz Local Defence Volunteers kuruldu, Temmuz sonunda adı Home Guard oldu. Gönüllü sayısı beklentiyi aştı; yaz sonunda yüz binlerce kişi köy yeşili, fabrika ve kavşaklarda nöbet tutuyordu. Düzenli ordu manevra yaparken onlar yerel ağı tutacaktı: paraşütçü, sabotaj, panik kalabalığı. Silah kıtlığı vardı; yine de ada, boş bir harita olmaktan çıkıp hazırlanmış bir savaş alanına dönüşüyordu.3

İngiltere'de İkinci Dünya Savaşı döneminden kalma beton sığınak (pillbox)
GHQ hattı ve kıyı savunmasının beton izi: pillbox'lar hâlâ tarlalarda durur. Fotoğraf: Wikimedia Commons (CC BY-SA)

Hitler erteledi; Londra bilmedi

Alman tarafında işgal planının adı Seelöwe, yani Deniz Aslanı'ydı. Şartlar netti: önce hava üstünlüğü, sonra mayın koridorları, sonra Kraliyet Donanması'nın engellenmesi. Luftwaffe bu şartı yazın yerine getiremedi. 12 Ekim 1940'ta Hitler, 1940 çıkarmasını fiilen bıraktı; Ocak 1941'de özel teçhizat ve aldatma dışında hazırlıkları durdurdu. Bu kararlar Londra'ya telgrafla düşmedi. İngiliz istihbaratı mavna birikimini, liman hareketlerini, casus inişlerini görüyordu; niyeti değil, hazırlığı okuyordu.1

Eylül 1940'ta istihbarat tablosu o kadar gergindi ki Genel Karargâh "CROMWELL" kodunu verdi: Doğu ve Güney Komutanlıkları ile Londra çevresi "hemen harekete" geçti. Bazı yerlerde kilise çanları çalındı; paraşütçü geldi sanıldı. Ertesi sabah alarm yanlış çıktı ama ders kaldı: ada savunması, "belki bu gece" varsayımıyla yaşanıyordu. 1941 baharına kadar bu varsayım resmî planda erimedi.

1940-41 İngiltere ada savunması olaylarının zaman çizelgesi
Dunkirk'ten Barbarossa sonrasına: Londra'nın takvimi, Berlin'in gizli ertelemesinden bağımsız ilerler (kafa1milyon)

1941 baharı: zırh adada kalsın

Resmî İngiliz tarihinin anlattığı gibi, Genelkurmay Başkanları 1941 baharı için işgal riskini yeniden tarttı. Düşmanın savaşı o yıl bitirmek isteyebileceğini, ama önce başka yolları deneyeceğini düşündüler. Yine de tam ölçekli bir çıkarmaya karşı hazırlığı zorunlu saydılar. Tahminleri sertti: altı zırhlı, dört hava indirme, yirmi altı piyade tümeni; binlerce uçak. Bu tabloya bakınca karar netleşti: o sırada zırhlı birlikler ülkeden çıkarılmamalıydı. Kuzey Afrika'da Rommel belirmişti; Atlantik'te konvoy savaşı kanıyordu. Ama ana rezerv, hâlâ Manş'ın İngiliz yakasında tutuluyordu.1

Bunun anlamı şuydu: İngiltere güçlerini "topladı" çünkü iki işi aynı anda çözmek zorundaydı. 1940 yazının yaralarını sarmak gerekiyordu: eğitim, top, tanksavar, ulaştırma. Aynı anda, düşmanın hâlâ gelebileceği varsayımıyla mobil rezervi Londra çevresinde tutmak zorundaydı. Wash'tan Newhaven'a uzanan kuşak, en kısa hava koruması ve başkente en kısa yol olduğu için öncelikliydi. Korku haritada nokta değil, bir koridordu.

Britanya kıyılarında İkinci Dünya Savaşı dönemi savunma kalıntıları
Kıyı hattı boş bırakılmadı: beton, engel ve gözlem noktaları adayı "hazır savaş alanı"na çevirdi. Fotoğraf: geograph.org.uk / Wikimedia Commons

Barbarossa sonrası tempo düşer

22 Haziran 1941'de Almanya Sovyetler Birliği'ne saldırınca Londra'nın hesabı değişti. Tam ölçekli bir çıkarma, Doğu Cephesi sonuçlanmadan olasılık dışı görünmeye başladı. Temmuz 1941'de saha tahkimatı inşası büyük ölçüde yavaşlatıldı; planlama ağırlığı "büyük baskın" senaryosuna kaydı. Yani güçler bir gecede denizaşırı sefere dökülmedi; öncelik kaydı. Ada hâlâ üs, hâlâ sığınak, hâlâ Atlantik savaşının karadaki ayağıydı. Ama "yarın sabah çıkarma" gerilimi gevşemişti.2

Bu yüzden 1941'i tek kelimeyle "korku yılı" diye kapatmak eksik kalır. Asıl hikâye şu: İngiltere, elindeki zırhı ve eğitilmiş birlikleri adada tutarak hem yeniden doğan bir ordu kurdu hem de bilmediği bir düşman niyetine karşı sigorta yaptı. Hitler'in Ocak emri dosyayı kapatmış olsa bile, İngiliz karar vericisi fotoğraftaki mavnaya, limandaki harekete ve Dunkirk'in hafızasına bakıyordu. Strateji bazen düşmanın ne yaptığını değil, senin neyi göremediğini yönetir.

Senin için kalacak net cevap kısa. 1941'de İngiltere güçlerini kendi topraklarında topladı çünkü Dunkirk'ten sonra orduyu yeniden kurmak, işgal tehdidini (bilgi eksikliğine rağmen) ciddiye almak ve zırhlı rezervi Manş'a yakın tutmak aynı anda zorunluydu. Britanya Muharebesi gökyüzünü kurtardı; ada savunması ise 1941 baharına kadar karadaki hesabı açık tuttu. Barbarossa sonrası tempo düştü. Ama o tempo düşene kadar İngiltere, kendi adasını kaybetmemeyi bütün denizaşırı risklerin üstüne yazmıştı.

Dipnotlar ve Kaynaklar

  1. Basil Collier, The Defence of the United Kingdom (History of the Second World War, United Kingdom Military Series; HMSO / HyperWar metni): Eylül 1940 CROMWELL alarmı; Ekim 1940'ta Sea Lion'un ertelenmesi; Ocak 1941'de hazırlıkların özel teçhizat ve aldatma dışında durdurulması; 1941 baharı Genelkurmay incelemesi (altı zırhlı, dört hava indirme, yirmi altı piyade tümeni tahmini) ve zırhlı birliklerin ülkeden çıkarılmaması kararı.
  2. "British anti-invasion preparations of the Second World War" sentezi ve GHQ Line anlatıları: kıyı kabuğu + iç durdurma hatları; Home Guard'ın rolü; Barbarossa (22 Haziran 1941) sonrası Temmuz 1941'de saha tahkimatının azaltılması ve baskın senaryosuna kayış. Ayrıca "GHQ Line" maddesi: Londra ve sanayi kalbini koruyan ana iç hat.
  3. Home Guard / Local Defence Volunteers: Mayıs 1940 duyurusu, Temmuz sonunda yeniden adlandırma; yaz 1940'ta yüz binlerce gönüllü; köy-fabrika-kavşak ağı ve düzenli orduya zaman kazandırma görevi. Ayrıntı için İngiliz resmî anlatılar ve Home Guard maddesindeki mobilizasyon özeti.
  4. Operation Sea Lion şartları (hava üstünlüğü, mayın koridoru, Kraliyet Donanması'nın engellenmesi) ve Luftwaffe'nin 1940 yazında bu şartı sağlayamaması: Alman planlama belgelerinin İngilizce sentezi; Collier ile çapraz okuma.
Kategoriler ve Etiketler
Tarih ikinci dünya savaşı ingiltere deniz aslanı home guard ada savunması churchill
Bu yazıyı paylaş
kafa1milyon

kafa1milyon

Meraklı bir kafa. Bilimsel makaleleri, arşiv belgelerini ve saha notlarını okuyup gündelik dile çeviriyor; bilinmeyeni bilinmiyor diye yazmaktan çekinmiyor.