1923, Firth Furnishings.

Londra metrosunda otururken elinle dokunduğun kalın kumaşa moquette deniyor; Fransızcadaki halı sözcüğünden geliyor. O yıl Firth Furnishings Ltd, Lozenge adlı ilk özel deseni üretti ve Underground Group kısa sürede bunu standart koltuk yüzeyi yaptı.1 Küçük lozenge motifi, kumaş keserken fireyi azaltıyordu; Selvedge arşivi 1926'da yeni vagonların çoğunun bu desenle döşendiğini yazıyor.2 Türkiye'deki otobüs ve tramvaylarda da benzer dokulu kumaşlar görürsün; hepsi aynı marka değil ama işlev aynı: milyonlarca oturuş, çanta sürtünmesi, yağmur damlası. Pamuklu döşeme kısa sürede matlaşır, deri düzenli bakım ister; moquette ise yıllarca dayanması için seçiliyor.3

Bu yazıda neler var?
Londra metrosu tipi Barman desenli moquette kumaş yakın çekimi
Central hattı gibi birçok hat hâlâ Wallace Sewell tasarımı Barman desenini kullanıyor; kırmızı ve mavi çizgiler uzak mesafeden koltuğu tanınır kılıyor. Fotoğraf: Andrew Davidson, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons.

Kumaş neyden yapılıyor?

Jacquard tezgâhı, yüzde 85 yün.

London Transport Museum'un teknik notlarına göre günümüz moketi jacquard tezgâhında dokunuyor; yüzeyde tipik karışım yüzde 85 yün, yüzde 15 naylon, arkada pamuk astar var.3 Yün lifleri tutuşmadan önce kısa süre kömürleşir; tramvay yangın senaryolarında sentetik tek başına bırakılmıyor, naylon ise tüyleri kırmadan aşınma direncini artırıyor.4 CSIRO ve Woolmark verilerine göre yünün yanmayı sürdürmesi için gereken en düşük oksijen oranı yaklaşık yüzde 25, pamuk yüzde 18 civarında kalıyor; normal hava yüzde 21 oksijen taşıdığı için yün alev alınca çoğu zaman kendiliğinden sönüme eğilimli.4 Bu tablo toplu taşıma iç mekânlarında küçük bir marj sağlıyor, yangın riskini sıfırlamıyor.

Rakamlarla
1923
Londra'da özel olarak sipariş edilen ilk moquette deseni Lozenge'nin üretim yılı.London Transport Museum, History of moquette
%85 yün
Güncel TfL moquette karışımında yün oranı; kalan kısım çoğunlukla naylon ve pamuk astar.London Transport Museum, Moquette guidelines
%25,2
Yün lifinin yanmayı sürdürmek için gereken minimum oksijen yüzdesi; pamuk yaklaşık %18,4.Woolmark / CSIRO fire resistance data
400+
London Transport Museum arşivindeki moquette numune sayısı; 1920'lerden bugüne.LTM blog, Celebrating Britain's transport textile
Yün ve pamuk liflerinin yanma için gereken oksijen yüzdesini karşılaştıran grafik
Üst çizgi normal havadaki oksijen oranını gösteriyor; yün çizgisi bu eşiğin üzerinde kalıyor. Grafik CSIRO ve Woolmark verilerine dayanır.

Desen neden hep bu kadar kalabalık?

Enid Marx, 1937.

Frank Pick o yıl Marx'tan metro koltukları için yün moquette tasarlamasını istedi; kumaş tuğla ustaları oturduktan sonra bile taze görünmeli, hareketli araçta gözü yormamalıydı.5 Belsize, Bushey ve Brent yumuşak tonlarla başladı. Marx sonradan anlattı: kir rengine yakın renklerin kir gizlemediğini, aksine yüzeyi daha kirli gösterdiğini fark ettiler; Chevron'da kırmızı ve yeşilin keskin zıtlığı koltuğu kullanılmış olsa bile daha temiz gösterdi ve vagonlardaki yeşil metal ile kırmızı deri kol dayama tonlarıyla örtüştü.5

Klasik kırmızı Londra Routemaster otobüsünün üst katında moquette döşeli koltuklar
Routemaster üst katındaki koltuklar da aynı mantıkla desenli moket taşıyor; kırmızı gövdeyle birlikte şehrin görsel imzasına dönüştü. Fotoğraf: A1personage, Wikimedia Commons.
Gündelik Hayat yazıları e-postana gelsin mi?
Haftada bir, böyle yazıları tek e-postada gönderiyoruz. Reklam yok, istediğin an tek tıkla ayrılırsın.

Marka ve değişim

Paul Trippish'in Barman deseni 1960'larda Central hattına girdi; Harold Wilson'un desteğiyle yarım yüzyılı aşkın süre hat kimliğinin parçası kaldı.6 Her yeni desen çoğu zaman tek bir hattı işaret ediyor, yolcu fotoğraftan hangi tren olduğunu anlayabiliyor. 2016'da Wallace Sewell'in tasarımları araca göre değişse de yün ağırlıklı moket tercihi sürüyor; TfL hâlâ dokuma firmalarına özel desen ürettiriyor, müzede dört yüzden fazla numune saklıyor.3

Desen moda olduğu için değil.

On binlerce oturuşluk kumaşı geç değiştirmek pahalı; Victoria hattındaki bir yenileme bile milyonlarca sterlinlik üretim ve döşeme işi demek. 2023'te Lozenge deseni kırk yıl aradan sonra Jubilee hattında nostalgia amaçlı döndü; kumaş artık koleksiyon parçası diye de satılıyor.1 TfL'nin bir sonraki moquette siparişi yine yüzde 85 yün hedefiyle çıkacak.

Dipnotlar ve Kaynaklar

  1. London Transport Museum, "A history of moquette" — Lozenge (1923), Firth Furnishings Ltd, 1926'da yeni vagonlarda standartlaşma. ↩
  2. Selvedge, "Bottom line: upholstering the underground" — Lozenge'nin küçük motifinin kesim firesi ve 1926 geneli. ↩
  3. London Transport Museum, "Celebrating Britain's transport textile" ve Moquette collection guidelines (PDF) — yüzde 85 yün, yüzde 15 naylon, jacquard dokuma. ↩
  4. Woolmark, "Wool is fire resistant"; CSIRO yanma limiti (LOI) verileri — lif bazında minimum oksijen yüzdeleri. ↩
  5. London Transport Museum, "Enid Marx: pioneer of pattern" — 1937 brief, Belsize/Bushey/Brent, kir rengi hatası, Chevron'a geçiş. ↩
  6. London Transport Museum, History of moquette — Paul Trippish Barman deseni, Central Line 1960'lar. ↩

Bu içerik eğlence ve bilgi amaçlıdır; ulaşım güvenliği veya yangın önlemleri için resmi kurum talimatlarının yerine geçmez.

Kategoriler ve Etiketler
Gündelik Hayat toplu taşıma moquette metro londra tasarım gündelik hayat
Bu yazıyı paylaş
kafa1milyon

kafa1milyon

Meraklı bir kafa. Bilimsel makaleleri, arşiv belgelerini ve saha notlarını okuyup gündelik dile çeviriyor; bilinmeyeni bilinmiyor diye yazmaktan çekinmiyor.