Big Walk incelemesi: yılın en iyi oyunu tek başına oynanmıyor

Bir tepenin başındasın. Yanında bir arkadaşın, uzakta iki arkadaşın daha. Karşıda kocaman, sırlarla dolu bir ada uzanıyor ve tek bir görev var: yürüyün, konuşun, birlikte çözün. Ama bir tuhaflık var. Uzaktaki arkadaşının sesi cılız, kesik kesik geliyor; yanına yaklaştıkça sesi netleşiyor. İşte Big Walk'un bütün sihri o an başlıyor: bu oyunda birbirinizi duymak, tıpkı gerçek hayattaki gibi, mesafeye bağlı.

House House, yani Untitled Goose Game'in o sevilen huysuz kazını yapan Avustralyalı stüdyo, 4 Ağustos'ta yeni oyununu çıkardı. Ve oyun daha ilk haftasında Steam çok satanlar listesinin zirvesine oturdu. Ben de günlerce oyuncu yorumlarını, yayınları ve eleştirmen incelemelerini taradım. Şunu baştan söyleyeyim: bu oyun harika. Ama herkes için değil.

Konuşmanın kendisi bir bulmaca

Çoğu oyunda sesli sohbet bir yan özelliktir; oynarken lafladığın bir kanal. Big Walk bunu tersine çeviriyor. Burada konuşmak, koşmak ya da zıplamak kadar temel bir mekanik. Bir bulmacayı çözmek için üç arkadaşının üç ayrı köşede ne gördüğünü tarif etmesi gerekiyor; ama biri fazla uzaklaşırsa sesi kayboluyor ve plan çöküyor. Yani oyun seni sürekli birbirine yakın durmaya, dinlemeye ve anlatmaya zorluyor.

Eleştirmenler tam da bunu övdü. Eurogamer oyuna tam not verdi; IGN ve GameSpot 10 üzerinden 9 dedi. GameSpot incelemesinde geçen bir cümle işin özünü anlatıyor: "oynadığımız en iyi ortak oyunlardan biri." Sırrı da şu: oyun sonsuza dek oynayasın diye değil, bitiresin diye tasarlanmış. Bugünün "her gün gir, görev doldur" tuzağına düşmüyor; başı, ortası, sonu olan bir yolculuk sunuyor. Bu yüzden Metacritic'te 90'ların üstünde bir ortalamayla 2026'nın en yüksek puanlı oyunu oldu.

En büyük gücü, en büyük tuzağı

Şimdi o hayati ayrıntıya geldik. Big Walk'u tek başına oynayamıyorsun. Teknik olarak boş bir dünyaya girip dolaşabilirsin, ama bulmacaların neredeyse tamamı en az iki kişinin aynı anda hareket etmesine ve konuşmasına göre kurulmuş. Tek başına birkaç dakika sonra duvara toslarsın. Oyun 2 ila 12 kişilik gruplara açık ve en tatlı hâli 2-4 kişilik küçük ekiplerde ortaya çıkıyor.

İşte kötü haber burada: oyunun kendi içinde bir eşleştirme sistemi yok. Yani "rastgele bir grupla oynayayım" diyemiyorsun. Oynamak için kendi arkadaş grubunu, üstelik kulaklık ve mikrofonu olan arkadaşlarını toplaman gerekiyor. Bu, herkesin bir Discord kalabalığı olmadığı gerçeğini düşününce ciddi bir engel. Oyunu sevmeyenlerin neredeyse tek şikayeti bu. Bir de bazı bulmacaların uzadıkça yorucu hâle geldiğini eklemek lazım; ama bunlar oyunun tadını kaçıracak kusurlar değil.

Kimin için?

Big Walk, mikrofonu açıp birlikte gülecek bir arkadaş grubun varsa, bu yılın en tatlı ortak oyun deneyimi. Sesli sohbeti bir mekanik yapması, oynarken aranızda gerçek bir yakınlık kuruyor; oyun bittiğinde aklında kalan şey bulmacalar değil, o an birbirinize bağırıp gülüşmeniz oluyor. Ama tek başına oynamayı seven ya da düzenli oynayacak bir grubu olmayan biriysen, bu oyun rafta seni bekler; çünkü kalabalık olmadan tek adım atamıyorsun.

Fiyatlar ve indirimler yazının yayın tarihindeki Steam Türkiye mağazasına aittir; zamanla değişebilir. Görseller House House / Panic basın materyallerindendir.

Arda

kafa1milyon'un oyun köşesini yürütüyor. Eski yarı profesyonel bir FPS oyuncusu; şimdi oyunları senin cüzdanını kendi cüzdanı gibi koruyarak inceliyor. Hype'a değil, oynanışa bakar; gerektiğinde "bu fiyata değmez, indirimi bekle" demekten çekinmez.